بمون که سر وا نکنه ، زخمای پیر و  کهنه ام

آهای تویی که رفتنت  ،  آتیش به جونم می زنه

نرو که   دوست و آشنا  ، زخم زبونم می زنه 

تو رو خدا  نذار که باز،  تنها و بی نفس بشم

نذار که تنها و غریب ،   زندونیه  قفس بشم 

غرورمو  شکستیو  ، به سینه ام جفا  زدی

کشتی  منو روزی که تو ، رقیبمو  صدا زدی

این روزگار لعنتی ،  با من چه بد تا می کنه

تا حرفی  از تو می زنم   ، عشقمو حاشا  می کنه

بیا مثه  دنیا   گلم   ،  با من خسته لج نکن

بیا منو  تو عاشقیم  ،  اینجوری راتو کج  نکن  

یادت باشه که خاطرت ،  تووی دلم قیامتی است

این  عشق  پاک منو تو  ,عزیز ،عجب حکایتی است

خسته شدم می خوام برم ،  از این دیار بی کسی

مردم از این  تنهایی و مردم از این دلواپسی

1392/01/13