درست شکسته

 شکسته وارم و دارم دلی درست هنوز           وفا نگر که دلم پای بست توست هنوز
 به هیچ جام دگر نیست حاجت ای ساقی       که مست مستم از آن جرعه ی نخست هنوز
چنین نشسته بع خکم مبین که در طلبت           سمند همت ما چابکاست و چست هنوز
به آب عشق توان شست پک دست ازجان  چه عاشق است که دست ازجهان نشست هنوز
 ز کار دیده و دل سایه بر مدار امید           گلی اگرچه ازین اشک و خون نرست هنوز

هنر گام زمان

 صبر و ظفر

بر آستان وفا

 خون در جگر

دلا حلاوت آن دل ستان اگر دانیم                 به جان او که دل از آن او نگردانیم
 اگر به ماه بر اید و گر به چاه شود             چراغ راه همان شمع شعله ور دانیم
 حدیث غارت دی از درخت پرسیدند             جواب داد که ما وقت بار و بر دانیم
به آب و رنگ خوشت مژده می دهیم ای گل     که نقش بندی این خون در جگر دانیم
 خمار این شب ساغر شکسته چند کشی ؟      بیا که ما ره میخانه ی سحر دانیم
 زمانه فرصت پروازم از قفس ندهد             وگرنه ما هنر رقص بال و پر دانیم
 خدای را که دگر جرعه ای از آن می لعل        به ما ببخش که ما قدر این گوهر دانیم
 طریق سایه اگر عاشقی ست عیب مکن       ز کارهای جهان ما همین هنر دانیم
 

 با نی کسایی

دلم گرفته خدا را تو دلگشایی کن                 من آمدم به امیدت تو هم خدایی کن
 به بوی دلکش زلفت که این گره بگشای        دل گرفته ی ما بین و دلگشایی کن
 دلی چو اینه دارم نهاده بر سر دست             ببین به گوشه ی چشمی و خودنمایی کن
ز روزگار میاموز بی وفایی را                     خدای را که دگر ترک بی وفایی کن
 بلای کینه ی دشمن کشیده ام ای دوست         تو نیز با دل من طاقت آزمایی کن
 شکایت شب هجران که می تواند گت            حکایت دل ما با نی کسایی کن
بگو به حضرت استاد ما به یاد توایم             تو نیز یادی از آن عهد آشنایی کن
 نوای مجلس عشاق نغمه ی دل ماست          بیا و با غزل سایه همنوایی کن